حرف دل
سلام بچه ها انشاالله که خوبه خوب باشین از اینکه زحمت کشیدین و اومدین مطالب رو خوندین یه دنیا ممنونم اما این سری میخوام یه سری از حرفای دلم رو بزنم ... تو این دنیا کسی نیست که مشکل نداشته باشه یا دلش نگیره اما همه ی این ها یک نشانه هستش که باعث میشه به هر ترتیبی آدم یاد خدا بیوفته من نه ادم خوبیم نه خدا شناس خوبیم اما با احساسات دلم زندگی می کنم
وقتی که به مشکل بزرگ می رسیم میگیم خدا کمک کن که درست شه و بعد دست به دامن خلق خدا میشیم درسته خدا به وسیله ی انها کارمون رو راه میندازه اما نه اینکه ما التماس خلق رو بکنیم و خواهش از خدا . ما همگی از جمله خودم کارامون بر عکس شده خدایی که همه چیز دستش هست رو میذاریم و میریم سراغ بندش. التماس رو باید از خدا کنیم و خواهش رو از بندش چون تنها کسی که منت سرت نمیذاره و انتظار هیچی به جز یه تشکر ساده رو نداره تازه اونم انتظار نداره چون چه بسا چه نعمتهایی بهمون داده و میده و ما شاید ۱۰۰۰ تا یکی رو سپاس میگیم بهش واقعا داریم کجا سیر می کنیم ؟ این راه سعادتمونه چرا عبرت نمی گیریم؟ مگه کسی هست که این همه بهت عشق بده و ازت هیچی نخواد؟ مگه میشه کسی به دشمنشم نعمت بده؟ به کسی که حتی اعتقاد به وجود خدا هم نداره!!! خدایا مارو ببخش به بزرگیت خدایا ما ناشکریم و روزی فنا میشیم تو با همه ی مهربونیات مارو یک لحظه هم به حال خودمون وا نگذار.
خدایا به داده ات که رحمت است و به نداده ات که حکمت است شکر.
اگه دلتنگ شدیم یا به مشکلی بر خوردیم فقط یک مسئله جلو رومونه و اون اینکه خدا ما رو دوست داره و با به وجود اوردن این مشکلات و دلتنگیا منتظر ماست تا بریم پیشش و اونم تمام درها رو برامون باز کنه و بفهمونه بهمون که خدایی که بهش تکیه کردیم بزرگترین بخشنده ترین و مهربان ترین کسیست که میتونه وجود داشته باشه ... خدایا کمکمون کن آمین یا رب العالمین با نظراتتون خوشحالم می کنین پس منتظرم دوستانم ممنونم وتا دیدار بعدی بدرود